گاه مي نويسم براي خودم

گاه براي خودت

گاه براي خودش

گاه براي جذر و مد دلم
گاه براي دلواپسي هاي زمانه
گاه براي شادي روزگار
گاه براي فراموشي هاي مدام
گاه براي اشك هاي شبانه
گاه براي سكوت مبهم
گاه براي افكار درهم
گاه براي ستاره ها
گاه براي طلوع و غروب خورشيد

گاه براي خنده هایم
گاه براي سكوتم
گاه براي بهانه ام
گاه براي دلتنگي هام
گاه براي رفتن هايي بهتر از ماندن

گاه براي هجوم واژه هايي كه بي معنا هستن

واین بار برای عزیزمان عباس...